Naszym głównym założeniem jest, by dzieci, przez cały rok i przez większość dnia przebywały w środowisku naturalnym i w nim znajdowały inspirację do zabaw i nauki.

Nie jesteśmy jednak radykałami. Tworzymy grupę wędrowno-leśną z bazą w Pszczółkach na Hajduckiej. Chcemy by dzieci miały swoją przestrzeń zarówno w budynku, w centrum miasta, jak i w lesie. Sala w budynku jest dla nas ważna, żeby można było odpocząć, podsumować, wylądować. Ale czasem też zostać i spędzić czas na miejscu. 

Chcemy pokazać dzieciom, że mamy wybór. Że preferujemy pobyt w naturze, ale nie jesteśmy z nią "zszyci". I możemy wybrać się na wyprawę do centrum miasta by na przykład podziwiać architekturę, albo zostać na naszym placu zabaw i kąpać się w basenie.

Zdecydowaliśmy, że nasza grupa jest mieszana wiekowo. W takiej społeczności dzieci łatwiej uczą się akceptacji, częściej wybierają współpracę. Uczą się od siebie nawzajem, przekazują sobie wiedzę, dzielą się swoimi pomysłami, uczą się też wyrażać emocje i radzić sobie z nimi. Małe dzieci korzystają na tym podwójnie – bo przyspiesza to ich rozwój intelektualny i uczy samodzielności. Starsze natomiast trenują w kontakcie z maluchami empatię i zrozumienie. 

Uczenie się przez doświadczenie jest podstawową formą naszej pracy. Rozwój dziecka traktujemy holistycznie, rozumiemy że poprzez swoje zaangażowanie emocjonalne, intelektualną aktywność, zmysłowe doświadczenie dzieci rozwijają swoje kompetencje i umiejętności. Każdy wymiar rozwoju osobowego człowieka – rozwój fizyczny, psychiczny, intelektualny, społeczny, przyrodniczy itd. – jest równo i wszechstronnie traktowany w codziennym rozkładzie zajęć i planie rocznym. Traktujemy nasze przedszkolaki jako naturalnych odkrywców i wierzymy, że  umiejętności, wiedza i doświadczenie zdobyte w przyrodzie mają fundamentalne znaczenie dla późniejszego procesu uczenia się i edukacji szkolnej.

Ogromna część naszej idei nastawiona jest na nabycie kompetencji społecznych, takich jak odpowiedzialność za siebie i innych, współpraca, pewność siebie, dojrzałe funkcjonowanie w grupie – najpierw w grupie rówieśniczej i rodzinie, później w innych wspólnotach i grupach. Wychowanie  w naturze stwarza przestrzeń dla własnej, inicjowanej przez dziecko aktywności. Traktujemy przyrodę nie jako „tło”, dekoracja, ozdoba, przerywnik w rutynowym programie, ale jako bardzo istotny element całej pedagogiki - jako dodatkowego nauczyciela.